Co ma wspólnego indyk ze świątynią Opatrzności…?

Już widzę te oburzone miny, które przeklną mnie na sam widok tego, co dałem w tytule i nad tekstem. O ile ktoś ten tekst przeczyta… Już od jakiegoś czasu noszę się z zamiarem uzewnętrznienia tego, co myślę w tym temacie. Powiem jednak szczerze, nie spodziewałem się, że to właśnie abp. Nycz, którego bardzo cenię na tle całego polskiego episkopatu, otworzy sezam mojej złośliwości. Kiedy bowiem ogłosił Święto Dziękczynienia dla Archidiecezji Warszawskiej pierwsze skojarzenie jakie mi się nasunęło to indyk… Przecież w USA zabija się indyka z okazji właśnie Święta Dziękczynienia. Czyżby polski hierarcha chciał przeszczepić na nasz czysty i mega ortodoksyjny grunt, zgniłą i materialistyczną tradycję amerykańską? O zgrozo! Chybaż nie… Nagle dowiedziałem się , że nie ma to nic wspólnego z USA, lecz jest typowo polskie – dziękowanie. Ha! Typowo polskie…? Od kiedy to Polak dziękuje? Polak potrafi narzekać, ale nie dziękować. Bo niby za co. Polska biedna, ludzie chorzy, rządzi Tusk, poza tym odpadamy z Euro… I mamy dziękować… Za co? Jako jedyny naród na pytanie “jak się masz” odpowiadamy zwyczajowo “okropnie” zamiennie z “fatalnie”. I jakiś tam katolicki klecha będzie nam mówił, że mamy dziękować. To chyba jakaś kaczka dziennikarska, albo raczej dziennikarski indyk… Zadajmy sobie pytanie, po co tego typu święto w Polsce? Już pomińmy fakt, że Ksiądz Biskup musi jakoś zarobić na Świątynię Opatrzności, pomysł swojego kolegi, poprzednika (skądinąd jeszcze bardziej zacnego). Zapytajmy o ideę. Mamy za co dziękować? Oj chyba mamy. Bo w sumie jeśli tak pomyśleć, że w tej charakterologicznej niewdzięczności trwaliśmy przez tysiąc lat i ostaliśmy się, to już jest cud. Powiem tak, to moja teoria. Jeśli ktoś patrzy za siebie i widzi tylko czarne chmury, jeśli patrzy dookoła siebie i też widzi to samo, wtedy najlepszym lekarstwem jest powiedzieć, wbrew logice i paradoksalnie DZIĘKUJĘ. Wtedy uwalniam się od jeszcze jednej czarnej chmury, która pojawia się w mojej głowie. Poza tym, jeśli ktoś dziękuje to znaczy, że jest wolny od czerni, sam przenosi się w biel. Wtedy staje się wolny. A dopiero człowiek wolny może być twórczy. Czy nie tak? A tak większość polskiego narodu narzeka, wylewa swój kwas naokoło i drzemie. Tak samo jest z wieloma chrześcijanami. Więcej “dziękuję” w życiu nam potrzeba. Oto mój manifest. Co ma wspólnego Świątynia opatrzności z indykiem? Tak wygląda jakby Opatrzność Boża właśnie sprawiła, że urodziliśmy się w tym miejscu i w tym czasie. Wielokrotnie wydaje się to być raczej dopustem Bożym aczkolwiek mając tak trudne warunki do wzrastania możemy naprawdę stać się doskonali. Czego życzę sobie i czytelnikom mojego bloga. Amen!