Wczoraj na naszego bloga oczekop.wordpress.pl zajrzało ponad 300 osób. To jak narazie rekord. Szkoda, że nie przekłada się to na komentarze. Największą popularnością cieszył się temat o rekolekcjach dla mężczyzn (ponad 50 “zajść” ). I znów nie przekłada się to na zapisy. Odwagi ludzie! Ten blog to nie miejsce “skała”, to miejsce “droga”. Podobnie ma być z tymi rekolekcjami. Czy ja wiem, co zrobić aby być prawdziwym mężczyznom? Raczej nie. Spróbujemy się wzajemnie popytać. Już samo zadawanie pytań uczy. Uczmy się wspólnie. Jak mówił któryś z bohaterów filmu “Alternatywy 4″ – w kupie cieplej…

Mam pewien pomysł. Przyszedł mi on do głowy po rozmowie z furtianem naszego klasztoru, panem Januszem. Pomysł został pogłębiony po przeczytaniu artykułu w pewnym czasopiśmie na temat “liderowania”. Otóż zauważam, że bardzo niewielu mężczyzn włącza się aktywnie w życie Kościoła. Chyba Wy też to widzicie. Kobiety są przeważającą częścią wszystkich wspólnot kościelnych. Pytanie dlaczego? Wydaje mi się, że do mężczyzn jest o wiele trudniej dotrzeć i dosyć szybko się zniechęcają. Księża zatem unikają trwałych kontaktów z facetami. Wow! Ale to zabrzmiało… Chodziło mi o formację stałą dla mężczyzn. Ogólnie rzecz biorąc z formacją, w Kościele jest problem. Jednak myślę, że nie powiedzieliśmy w tej dziedzinie ostatniego słowa. Uważam, że jak najbardziej kobiety są piękną i ważną częścią Kościoła, ale nigdy nie zastąpią facetów. I dlatego też proponuję

Rekolekcje, które nie będą tylko “pobożną paplaniną”, ale wskażą na konkrety. Rekolekcje podczas, których spróbujemy powalczyć o naszą męskość. Rekolekcje oparte na Słowie Bożym i życiowym doświadczeniu. Rekolekcje o tym, jak stać się porawdziwym mężczyzną, nie tylko dla siebie i dla kobiet, ale szczególnie dla Pana Boga.
Czas nagli. Myślę, że możnaby zrobić takie rekolekcje jeszcze w tym roku, przed Świętami Bożego Narodzenia. Miejsce? Może być Ożarów Mazowiecki, bądź Rawa Mazowiecka. Co Wy na to? Roześlijcie wici na ten temat. Wiem, że kilku facetów czyta mojego bloga więc propozycja jest też dla nich. Daję czas do końca listopada abyście się namyśleli w tej sprawie. Jeśli ktoś chciałby wziąć udział w takich rekolekcjach niech wpisze się w komentarzach, albo napisze na mój adres: norbertoczkowskiop@wp.pl

Jeszcze nowa myśl. Możnaby zrobić te rekolekcje w Wysokiej koło Jordanowa. Mam tam znajomego, który jest właścicielem renesansowego dworu murowanego. Jest bardzo gościnny i napewno nas przyjmie. Jest miejsc dla około 20 osób. Byłoby super gdyż klimat dworu jest wspaniały, gotowalibyśmy sobie sami, co jest dodatkową częścią rekolekcyjnych atrakcji; ogrzewa się tam drewnem w piecach więc rąbanie drewna itd.; wokoło piękny “zwierzyniec” na męskie spacery a niedaleko góry, po których można jak najbardziej łazić. Co Wy na to? Zajrzyjcie na stronę dworu, znajdziecie zdjęcia i wszystko o tym miejscu.

http://www.lutnia.pl/index.htm

Jeszcze koszt – w granicach min. 200 do max. 300 zł (5 dni, nocleg i wyżywienie)

Polecam bardzo gorąco nowość w Wydawnictwie Misjonarzy Krwi Chrystusa „Pomoc”. Jest to doskonała lektura przygotowana przez Misjonarzy Krwi Chrystusa – zawiera wyznaczone przez liturgię Kościoła fragmenty Ewangelii i rozważania do nich na każdy dzień 2010 roku. Może ona służyć jako pomoc w codziennej, osobistej modlitwie Słowem Bożym. Może też być pięknym prezentem, zachęcającym kogoś innego do podjęcia pogłębionej modlitwy w obecności Pana.
Nie jest to zamknięty zbiór gotowych odpowiedzi, ale jedynie próba codziennych zamyśleń nad Słowami Boga. Są to słowa natchnione, w których zawarte jest przesłanie, osobiście dla każdego z nas. Książka ta ma pomagać w życiu Ewangelią dzień po dniu. Sprawdź i kup na stronie wydawnictwa:
http://wydawnictwo.cpps.pl/produkt/pokaz/201/zyc-ewangelia—codzienna-ewangelia-z-rozwazaniami-2010.html

Wczoraj wieczorem (8 XI) rozpoczęliśmy w warszawskim klasztorze, na ul. Freta, wewnętrzne rekolekcje. Prowadzi je w tym roku znany lubelski duszpasterz akademicki – o. Ludwik Wiśniewski OP. Na początku Ojciec rekolekcjonista stwierdził, że aby przyjąć rekolekcje dla własnych braci i to dominikanów to trzeba być albo bardzo odważnym, albo szalonym… Coś w tym jest. Ponoć bowiem najtrudniej nawrócić księży i zakonnice. W związku z rekolekcjami mamy w klasztorze o wiele mniej zajęć, obowiązuje nas milczenie, nie oglądamy TV, podczas posiłków czytamy list Generała do Zakonu, słuchamy dwóch konferencji o. Ludwika dziennie, adorujemy Najświętszy Sakrament i staramy się w celach spotykać z Panem Jezusem. Proszę Was zatem o modlitwę w intencji wszystkich braci z mojego klasztoru. Oby Pan nawrócił nas do siebie w tym czasie. Dzięki wielkie!

W ostatnią sobotę (7 XI) ojciec przeor wyznaczył mi Eucharystię dla Korporacji Akademickiej “Arkonia”. Zapewne zapytacie cóż to takiego? Proponuję odwiedziny strony www.arkonia.pl
Muszę przyznać, że jak zwykle zostałem przez Pana Boga zaskoczony. Na początku bowiem nie wiedziałem wogóle co to ma być za Msza. Później okazało się, że godzina o której miała rozpocząć się Msza, a o której poinformował mnie przeor nie zgadza się z realną. Dwie godziny wcześniej wyrwano mnie z celi bo ludzie już czekają w kościele. Musiałem iść bez przygotowanego kazania. Już idąc mówiłem sobie w sercu: “tylko spokojnie przecież sprzyja Ci Duch Święty…” Nie do końca sam temu dowierzałem. Ale poszedłem. Później okazało się na dodatek, że nie ma organisty. Okazało się jednak, że wszystko się udało. Ba, nawet niektórzy spośród zgromadzonych twierdzili, że kazanie idealnie pasowało do tego, o czym niektórzy spośród nich wcześniej dyskutowali. No to w sumie – Pan działa. Zaproszono mnie później do “Enoteki” na ul. Długiej, na spotkanie przy winie. Poznałem tam ciekawych i wartościowych ludzi. Może coś z tego wyniknie ciekawego. I w ten oto sposób Pan Bóg po raz kolejny w moim życiu pokazał mi, że warto wyjść w nieznane

Mówcie sobie co chcecie. Dla mnie Łódź (moje rodzinne miasto) zawsze pozostanie najpiękniejszym miastem w Polsce. Trudno mi powiedzieć, czy na świecie bo niewiele zwiedziłem tego świata. W Polsce jednak mieszkałem w Warszawie, w Poznaniu, w Gdańsku, w Krakowie, w Sandomierzu itd… Mimo wszystko, kiedy przyjeżdżam do domu na urlop i znów idę na Piotrkowską, do Manufaktury, albo do parku Śledzia to coś mnie rusza, coś mnie wzrusza, coś pobudza… Wszystkie te “achy” i “ochy” nad Krakowem bledną, gdy wejdę na Księży Młynie w rzędy robotniczych kamienic, wybudowanych z czerwonej (obecnie brudnej) cegły. Nawet straszne wieczorem Bałuty są olśniewające dla mnie. Nie zrażają mnie blokowiska, śmietniska, zabudowania a la PRL, czy widzewska “wielka płyta”. Tu jest coś… Nie zatrzymujcie się tylko na dworcu Łódź Fabryczna bo rzeczywiście idzie się załamać. Przyjedźcie na dłużej i powędrujcie. Ja mogę Was oprowadzić . Polecam Wam artykuł, który ukazał się ostatnio w “Podróże” o Łodzi właśnie

http://www.podroze.pl/dzial/artykuly/lodz-wielka-przerobka/370/?p=0

A w Łodzi najpiękniejsi są ludzie. Wszędzie chwalą łodziaków. Lubię jeździć w góry a górale zawsze mówią: “fajne są łodzioki. I pożartują, i pogadają i wypiją…” – prawda. Podpisuję się dwiema rękami.

Podczas wakacji prowadziłem zamknięte rekolekcje dla młodzieży. Hasłem i Słowem Życia był cytat z Nowego Testamentu “Wy jesteście królewskim kapłaństwem”. Niestety już pierwszego dnia okazało się, że temat jest trudny i nie bardzo młodzież go czuje. Postanowiłem wtedy poszukać jakiegoś zdania, które mogłoby owo hasło zastąpić a oznaczałoby mniej więcej to samo. I wtedy mnie oświeciło. Zmieniliśmy Słowo na: “aby chciało mi się chcieć”. Czy nie uważacie, że to nasz problem? Szybko się zniechęcamy jakimiś, czasem nawet drobnymi porażkami. Albo po rozpoczęciu dzieła szybko kończy nam się chęć i motywacja. Jesteśmy dobrzy na krótkich dystansach, ale wymiękamy już w maratonie… “Wy jesteście królewskim kapłaństwem” oznacza “stać Was na wiele!” Tylko chciejcie więcej. CHCIEJCIE CHCIEĆ! Nie zniechęcajcie się zbyt szybko, wogóle się nie zniechęcajcie, NIGDY!

Ps.: przypominam sobie te słowa także przy okazji prowadzenia tego bloga…
filmik o determinacji… Ja nie reklamuję COCA-COLI…

Niezwykłe wykonanie, starej, znanej piosenki Toto “Africa”. Polecam najpierw posłuchać, później popatrzeć. Przypominam słowa:

Tej nocy słyszę bębny odbijające się echem,
ale ona słyszy tylko szept cichej rozmowy.
Przylatuje o 0.30,
księżycowe skrzydła odbijają gwiazdy,
prowadząc mnie ku wybawieniu.
Po drodze zatrzymałem starca,
chcąc odnaleźć kilka bardzo zapomnianych słów
lub starożytnych melodii.
Odwrócił się do mnie tak jakby chciał powiedzieć:
“Szybko chłopcze, ona [Afryka] czeka na ciebie”
Potrzeba wiele by oderwać mnie od ciebie,
stu lub więcej nie zdoła tego zrobić.
Błogosławię deszczowe wzgórza w Afryce.
Trochę czasu zabierze nam wykonanie nowych rzeczy..

Zauważyłem, że na moim blogu ostatnio coraz więcej informacji o misjach i powiązaniu mojego życia z nimi. Może to i ważne, ale ten blog nie powstał z myślą tylko o misjach. Postanowiłem więc problem rozwiązać w sposób następujący. Otóż założyłem kilka podstron, z których każda będzie poświęcona innemu kontynentowi. Widać te zakładki pod tytułem “strony” po prawej stronie bloga. Nazwy noszą, wg kolejności: AFRYKA, AMERYKA PŁN. I PŁD., AZJA, EUROPA i AUSTRALIA Z OCEANIĄ. Będę tam wpisywał ogólne informacje o wybranych miejscach na tych kontynentach. Jeśli wydarzy się coś w konkretnym dziale wtedy będę informował na stronie zasadniczej. Proszę także Was o włączenie się w sprawę. Jeśli macie jakieś spostrzeżenia, informacje, wiadomości – wpisujcie. Mam nadzieję, że pomysłów nam nie zabraknie. Powodzenia! Jeszcze raz zapraszam także na stronę dominikańską o misjach
www.misje.dominikanie.pl